İnci Yılmaz Şimşek

10 Mart 2019 Pazar

UZE 507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi Hafta 05:Okumalarım. (2. Bölüm)

6. ÖYKÜ-PANOSU YARATMAK

Farklı öğretim teknikleri ve medya unsurları uygulayarak e-öğrenme etkileşimli dersleri için hikaye tahtalarının nasıl geliştirileceğine dair somut kılavuzlar sunar.

6.1 Film şeridi nedir?

Kimlik bilgisi, her e-öğrenme dersini tasarlamak için KOBİ tarafından sağlanan içerik üzerinde çalışmaktadır. Dersin film şeridi (senaryo da denir), bu etkinlikten kaynaklanan tasarım belgesidir.

6.2 ETKİLEŞİMLİ BİR E-DERSİN YAPISI

Etkileşimli bir e-ders için film şeridi oluştururken, eğitim tasarlayıcısı tarafından sağlanan içeriği, son etkileşimli dersin ekranlarına karşılık gelen bir dizi slayt halinde yeniden düzenler. Örneğin, aşağıdakiler tipik bir e-ders yapısıdır:

ÖĞRENME HEDEFLERİ (1 Ekran) : Ders için öğrenme hedeflerinin açık ve gayri resmi tanımını içeren ilk ekran.

GİRİŞ (1 ila 3 Ekran) : Kurstan elde edilen bilgilerin nasıl kullanılacağını ve bu bilgiye sahip olmanın faydalarını açıklayan bir veya daha fazla tanıtım ekranı. Girişin amacı, öğrencileri derse devam etmeleri için motive etmektir.

İÇERİK-dersin çekirdeği (4 - 25 Ekran) : Dersin özünü oluşturan bir dizi ekran (4-25 arası). Bunlar birleştirir:> metin; > medya elemanları; > örnekler; ve> pratik sorular. Amaçları bilgi ve becerileri öğrenmeyi kolaylaştırmaktır. İçeriği sunmak için çeşitli öğretim teknikleri kullanılabilir. Bu teknikler, ayrıca medya öğelerinin nasıl kullanılacağına dair kılavuzların yanı sıra örnekler ve alıştırmalar bu bölümde daha sonra sunulmaktadır.

ÖZET (1 Ekran) : Dersteki kilit noktaların listesi. Özetin amacı, öğrencinin dersin kilit noktalarını ezberlemesine yardımcı olmaktır.

6.3 İÇERİK SUNMA TEKNİKLERİ

E-dersler için storyboardlar oluştururken, İçerik Tasarlayıcısı içeriğin türüne ve istenen öğretim yaklaşımına göre içerik sunmak için çeşitli teknikler arasından seçim yapabilir.

Hikaye Anlatma

> Hikaye anlatma nedir?

Öykü anlatımı, içeriği gerçekçi bir bağlamda yerleştiren ve bir veya daha fazla karakterin eylemlerini ve kararlarını gösteren bir öykü anlatımı yoluyla bilgi sağlar. Resimler, resimler veya video dizileri kullanabilir.

Senaryoya dayalı yaklaşım

> Senaryoya dayalı yaklaşım nedir?

Bu yaklaşımı kullanan dersler bir senaryo etrafında oluşturulmaktadır. Tipik olarak, senaryo, öğrencilerin farklı seçenekler arasından seçim yaparak karar vermeleri gereken zorlu bir durumdur. Öğrencilere doğru kararları verebilmek için gereken tüm bilgiler verilir. Seçeneklerinin neden doğru veya yanlış olduğunu açıklamak için her seçenek için öğrencilere geri bildirimde bulunulur. Geri bildirim, kararlarının sonuçlarını da gösterebilir.

Araç kiti

> Araç takımı dersi nedir?

Bir e-dersi, öğrencilerin sıralı bir yaklaşımı takip etmek yerine, bir dizi bağımsız konu arasından seçim yapmasını sağlayan bir araç takımı biçiminde olabilir. Öğrenciler, kendilerini en çok ilgilendiren konuları seçmeye davet edilir.

Gösterip-yaptırma yöntemi

> Gösteri-uygulama yöntemi nedir?

Gösteri-uygulama yöntemi bir prosedür öğretmek için kullanılır. Önce prosedürü gösterirsiniz ve ardından öğrenciden sistemle etkileşime girerek prosedürü uygulamasını istersiniz.

6.4 ÖRNEK EKLEME

Örnek eklemek, öğrenenlerin gösterilen kavramları anlamalarını sağlamak için anahtardır. Örnekler tümdengelimli ve endüktif yollarla kullanılabilir.

6.5 MEDYA ÖĞELERİNİ BÜTÜNLEŞTİRME

Zorlayıcı e-dersler oluşturmak için birleştirilebilecek çeşitli medya öğeleri vardır. Öğrencilerin çalışma hafızasına aşırı yüklenmesini önlemek için medya öğelerini film şeridinize eklerken dikkatli olun, çünkü bu öğrenme sürecine zarar verebilir.

Medya öğeleri: Metin

Yazılı metin, ders içeriğini iletmek için önemli bir "medya" dır. Grafik görüntüsüne ve görüntülerle bütünleşmesine büyük dikkat gösterilmelidir.

Medya öğeleri: Grafik

Grafikler arasında çizimler, resimler, diyagramlar ve simgeler bulunur. Gerçekçi fotografik resimlerden şematik gösterimlere ve hatta tablolara kadar değişebilir. Grafikler, aşağıdakiler de dahil olmak üzere farklı iletişim işlevlerine hizmet edebilir:

Medya öğeleri: Animasyonlar

Animasyonlu bir çizim, dönüşümler için bir dizi prosedürel adım gösterebilir.

Medya öğeleri: Ses

Sesin etkin kullanımı, kursun etkinliğini büyük ölçüde artırır. Ses, ana noktaları özetlemek veya genişletmek veya video dizilerine eşlik etmek için ekran üstü metinle birlikte kullanılabilir. Ses anlatımı, animasyonlar, video dizileri veya dönüşümü gösteren bir dizi statik çerçeve hakkında yorum yaparken, basılı metinden daha etkilidir. Aslında, öğrencilerin görsel kanalı, grafikleri ve bunlara atıfta bulunan kelimeleri işlemesi gerekiyorsa aşırı yüklenebilir.

Medya öğeleri: Video

Video, davranış, süreç ya da prosedürlerin gerçek hayatta göründüğü şekilde çoğaltılmasını mümkün kılan tek medyadır. Bir vaka çalışması sunmak için kullanılabilir ve kişilerarası iletişim durumlarını göstermek için özellikle rol oyunlarında etkilidir. Video çok fazla bant genişliği gerektirir. Çoğu durumda, grafikler veya animasyonlar video için etkili bir alternatif olabilir.

6.6 UYGULAMA VE DEĞERLENDİRME TESTLERİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Uygulama ve değerlendirme soruları, öğrenme hedeflerine ulaşmayı güçlendirmek için tasarlanmalıdır. Sorular, öğrencilerin dahil edilmesinde ve dikkatlerinin korunmasında önemli bir rol oynar, bu nedenle bunları storyboard'unuzda mümkün olduğunca kullanmaya çalışmalısınız. Mesleğe yönelik bir kursta, mesleğe aktarılabilecek bilgi ve becerileri geliştirmek için mesleğe gerçekçi bir bağlamda yer verilmelidir. Farklı bilgi türleri için uygulama ve değerlendirme testleri geliştirme Farklı içerik türleri için farklı uygulama türleri ve testler gerekir.

Soru formatları

Kendi kendine e-öğrenme, uygulama ve testler temel olarak yanıt seçenekleri ve geri bildirimler ile ilgili sorulardan oluşur.

En sık kullanılan soru formatları şunları içerir:

> çoktan seçmeli;

> çoklu cevaplar;

> eşleştirme;

> sipariş verme;

> boşluğu doldur; ve

> kısa cevap / kompozisyon.

6.7 EK KAYNAKLAR

Ek öğretim desteği, dersin veya kursun bir parçası olarak tasarlanabilir. Bu kaynaklar, örneğin şunları içerebilir:

> ders içeriğinin basılabilir versiyonları;

> Yeni başlayanlar için navigasyon özelliklerine genel bakış sağlayan “Başlarken” dersleri;

> indirilebilir iş yardımları (örneğin, eğer / sonra tablolar ise kontrol listeleri);

> anahtar terimler ve ilgili açıklamaları sağlayan sözlük;

> öğrenenler için konuyla ilgili daha fazla bilgi edinmek için kaynakça ve / veya Web kaynaklarına bağlantılar; ve

> ders akışını kesmeden belirli konular hakkında ek bilgi sağlayan pop-up'lar veya “fareler”.

6.8 ÖZET OLARAK

> Bir e-ders için bir hikaye-panosu'un tipik yapısı aşağıdaki unsurları içerir: öğrenme hedefleri; Giriş; içerik ve uygulama (dersin özü); özet.

> Dersin özü; metin, medya unsurları, örnekler ve alıştırmaların bir kombinasyonundan oluşur.

> İçeriği sunmak için, hikaye anlatımı, senaryo temelli yaklaşımlar, araç setleri ve gösteri-uygulama metodu gibi çeşitli öğretim teknikleri kullanılabilir.

> Örneklerin eklenmesi, kavramların anlaşılmasını ve stratejik ilkelerin uygulanmasını kolaylaştırmak için çok önemlidir.

> İçeriği göstermek için farklı ortamlar kullanılabilir. Öğrencilerin çalışma hafızasını aşırı yüklemekten kaçınmak için bunları uygun şekilde kullanmak çok önemlidir.

> Uygulama ve değerlendirme testleri, öğrenme hedeflerine ulaşılmasını kolaylaştırır. Kendiliğinden yayılan e-öğrenmede pratik alıştırmalar ve testler temel olarak yanıt seçenekleri ve geri bildirimler ile ilgili sorulardan oluşur. Kritik konular veya görevler için sorular oluşturulmalı ve öğrenmeyi güçlendirmek için açıklayıcı geribildirimler kullanılmalıdır.
Kaynak:

E-learning methodologies - A guide for designing and developing e-learning courses,(‎http://www.fao.org/docrep/015/i2516e/i2516e.pdf)

6. Creating Storyboards, Sayfa: 62-89.

UZE 507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi Hafta 05: Okumalarım. (1. Bölüm)

5. İçerik Hazırlama

5.1 Konu uzmanları e-öğrenme gelişimine nasıl katkıda bulunur?

Geleneksel eğitimde, İçerik Tasarımcılar öğrenciler için materyal toplar ve doğrudan öğretir, e-öğrenmede İçerik Tasarımcılar, e-öğrenme materyalleri ve etkinlikleri hazırlamak için ihtiyaç duydukları bilgi ve bilgileri sağlar. Alana özgü bilgi ve becerilerin geliştirilmesi gereken dersler için (örneğin, gıda güvenliği analizine yönelik bir e-öğrenme kursu), İçerik Tasarımcılar yüksek kalitede içerik içeren kimlik bilgileri sağlamalıdır. Bununla birlikte, bir İçerik Tasarımcılar katkısının kapsamı, mevcut malzemenin miktarına ve kalitesine bağlı olarak değişebilir. Aslında, belirli bir konu için bir materyal setinin zaten mevcut olması çok muhtemeldir.

5.2 İçerik geliştirme ve dil tarzı için ipuçları

İçerik Tasarımcılar e-öğrenme dersleri için içerik geliştirmekle yükümlü olduklarında, ele alınacak konular ve bu konuların gösterilmesinde ele alınacak yaklaşım (ör. Ayrıntı düzeyi, Kullanılacak dil, örnekleri örneklerle veya örnek olaylarla gösterme tercihi). Bu talimatlarla, İçerik Tasarımcılar içeriği yazmaya başlayabilir. Aşağıdakiler, ders içeriğini geliştirme konusunda İçerik Tasarımcılar için bazı ipuçlarıdır.

5.3 Özetle

> İçerik Tasarımcıların bir e-öğrenme kursu için gereken bilgileri sağlayabilmelerinin iki ana yolu vardır:

> kaynak belge ve materyallere referanslar ile kimlik sağlayabilirler; ve

> aslında bir e-dersin içeriğini yazabilirler.

> Her iki durumda da, hikaye-panoları kontrol etmeli ve gerektiğinde ek bilgi sağlamalıdır (örneğin, alıştırmalar hakkında geri bildirim sağlayabilir veya İçerik Tasarımcılar tarafından oluşturulan örnekler ve senaryolar hakkında eksiksiz bilgi verebilirler).

> İçerik geliştirme, ele alınacak öğrenme hedeflerini ve konularını açıklayan ders (veya müfredat) planına dayanır.

> İçeriğin geliştirilmesinde, İçerik Tasarımcılar öğrenme hedeflerine ulaşmak için gereken tüm bilgileri sağlamalı ve gereksiz bilgilerden kaçınmalıdır.

> Dil doğrudan, gayri resmi, farklı kişiler tarafından kolayca anlaşılmalı ve kültüre ve cinsiyete duyarlı olmalıdır.

Kaynak:

E-learning methodologies - A guide for designing and developing e-learning courses,(‎http://www.fao.org/docrep/015/i2516e/i2516e.pdf)

5. Preparing Content, Sayfa: 58-61 ve

7 Mart 2019 Perşembe

UZE 507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi Hafta 04: e-Öğrenme Dersi Tasarımı (Ders içeriğinin belirlenmesi ve düzenlenmesi) : Okumalarım

II. Bölüm - Bir e-öğrenme kursu tasarlama

Çözümleme	· İHTİYAÇLAR analizi · HEDEF KİTLE analizi · GÖREV VE KONU analizi
Tasarım	· ÖĞRENME HEDEFLERİ · SEKANSLAMA · ÖĞRETİM STRATEJİSİ · TESLİM STRATEJİSİ · DEĞERLENDİRME STRATEJİSİ
Geliştirme	· IÇERİK GELİŞTİRME · ÖYKÜT GELİŞTİRME · DERSİN GELİŞTİRİLMESİ
Uygulamaya Koyma	· KURULUM VE DAĞITIM · ÖĞRENMENİN ETKİNLİKLERİNİ YÖNETMEK
Değerlendirme	· TEPKİLER · YAPILAR · DAVRANIŞ · SONUÇLAR

Çözümleme ve tasarım aşamaları, ders etkinliğini ve öğrenicilerin motivasyonunu ve katılımını sağlamak için şarttır. Öğrencilerin ihtiyaçlarını ve öğrenme içeriğini analiz etmek ve uygun öğrenme aktiviteleri ve teknik çözümler karışımını bulmak çok önemlidir. Etkili ve ilgi çekici bir kurs, Kurs etkinliği ve katılımcıların motivasyonu çeşitli unsurlara bağlıdır:

> Katılımcı için içeriğin ve kurs hedeflerinin uygunluğu: mevcut ihtiyaçları karşılar mı?

> Kurs tarafından sunulan öğrenme aktivitelerinin türü: ilginç mi, ilham verici ve katılımcıların seviyesine uygun mu?

> Kurs süresi, zamanlama ve yatırılacak saat sayısı: katılımcının uygunluğuna uygun mu?

> Teknik yönler: teknik çözüm öğrenicilere uygun mu? Teknik unsurlar (örneğin, öğrenme platformu ve işlevleri) katılımcılar için açık ve anlaşılır mı? Bu bölüm, ders tasarımında yer alan analiz ve tasarım etkinliklerini gösterecektir.

3. Ders içeriğinin belirlenmesi ve düzenlenmesi

Ders içeriğinin nasıl tanımlanacağına ve bir yapı içinde nasıl organize edileceğine dair rehberlik eder. Aşağıdaki konuları tanıtır:

> Öğrencilerin ihtiyaçlarına göre ders içeriğini belirleme;

> Öğrenme hedeflerini tanımlama; ve

> Kurs yapısını tanımlama.

3.1 İHTİYAÇ ANALİZİ

Bir e-öğrenme kursu tasarlamadan önce, şunları belirlemek için bir ihtiyaç analizi yapılmalıdır:

> Mesleki bilgi ve becerilerdeki boşluğu doldurmak için eğitim neden gereklidir?

> e-öğrenme, eğitimi vermek için en iyi çözüm müdür?

Ayrıca, tüm bireysel kapasite problemleri öğrenme problemleri değildir. Geleneksel varsayım, eğer bir birey iyi performans göstermiyorsa, o zaman eğitim veya diğer öğrenme aktivitelerinin çözüm olduğudur. Bununla birlikte, sık sık performans sorunları, çalışma ortamındaki kötü veriler, yıpranmış aletler veya yetersiz teşvikler gibi destek eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca, tüm öğrenme problemleri e-öğrenme ile çözülemez. E-öğrenmenin tanımlanmış öğrenme hedefleri için uygun olup olmadığını anlamak çok önemlidir.

3.2 HEDEF DENETİMİ ANALİZİ

Bir öğrenme hedefinin tanımlanmış olduğunu ve e-öğrenmenin bu hedefe ulaşmak için uygun bir çözüm olarak belirtildiğini varsayalım. Örneğin, dersin amacı “gıda güvenliği analizini iyileştirmek ve karar vermede kullanımını teşvik etmek” olabilir. Bu noktada, hedef kitlenin analiz edilmesi, kursun tasarımını etkileyecek çeşitli faktörlerin belirlenmesi için gereklidir. Bu faktörlerin bazıları aşağıda gösterilmiştir.

Dikkate alınması gereken faktör

... Öğrenenlerin bulunduğu bölge veya coğrafi bölge.

... Öğrencilerin çalıştığı kurum ve kuruluşun türü ve içindeki mesleki rolleri.

... Öğrencilerin konuyla ilgili önceki bilgileri ve uzmanlıkları.

... Öğrencilerin bilgisayar becerileri ve teknik uzmanlığı.

... E-öğrenme ve öğrenme bağlamı için mevcut zaman miktarı.

... Öğrencilerin e-öğrenmeye katılacakları ve Internet üzerinden erişebilecekleri yer; Evde, işte ya da e-öğrenme merkezlerinde okuyabilirler mi?

... Şebeke bant genişliği.

... Ekran boyutu, gösterebilecekleri renk sayısı, ses çalma, RAM (bellek miktarı), işlemci tipi ve hızı gibi bilgisayar ve yazılım yetenekleri.

NEDEN ÖNEMLİDİR?

... Bu, dil ve kültürel sorunları tanımlamak ve senkronize ve asenkron araçlar arasındaki seçimleri bildirmek için gereklidir (farklı zaman dilimlerinde bulunan öğrenciler gerçek zamanlı olarak iletişim kurmakta zorlanacaktır).

... Bu, her hedef kitle grubu için özel öğrenme hedeflerinin belirlenmesine yardımcı olacaktır.

... Genel olarak, önceden çok fazla bilgiye sahip öğrencilerin acemilerle aynı türde ya da eğitim desteğine ihtiyaçları yoktur.

... Bu, bilgisayar tabanlı etkileşimli etkinliklerin karmaşıklığını tanımlamanıza yardımcı olacaktır.

... Bu bilgi, sağlanacak içerik miktarını ve içeriğin küçük birimler halinde parçalanması gereğini etkiler.

... Bu, kurs için ne kadar bağlantı süresi gerektiğini ve öğrencilerin Internet'ten eklentileri indirebileceklerini belirler.
... Bant genişliği sınırlamaları uygulama performansını yavaşlatabilir ve kullanıcı verimliliğini azaltabilir. Bazı durumlarda, iletimi daha az zaman aldığından düşük bant genişliği uygulamaları tercih edilebilir.

... Multimedya özellikleri de dahil olmak üzere teknik gereksinimler, medya karışımı ve eklentilerinin seçimini etkiler.

3.3 DERS TANIMI

İçerik analizi muhtemelen öğretim tasarımı sürecindeki en kritik adımdır. Tasarımcı doğru ve alakalı içerik içermiyorsa, bilgiyi öğrencilere aktarmak için en iyi öğretim yöntemlerini ve medyayı bulmada çok az değer vardır. Analiz, öğrencilerin hedef kitle analizinden çıkan faktörleri (örneğin önceki bilgi ve beceriler) ilişkilendirdiğini dikkate almalıdır. İçerik analizi, belirli öğrenme hedeflerini ve müfredat taslağını geliştirmek için bir ön koşuldur. İçerik tanımlama ve analiz aşağıdaki yöntemleri uygulayarak yapılabilir:

> Görev analizi, öğrencilerin öğrenmesi veya geliştirmesi gereken iş görevlerini ve geliştirilmesi veya güçlendirilmesi gereken bilgi ve becerileri tanımlar.

> Ders içeriğini tanımlamak ve sınıflandırmak için konu analizi yapılır. Koşullara bağlı olarak, bu yöntemlerden biri tercih edilebilir:

> Görev analizi, esas olarak belirli işle ilgili veya kişilerarası beceriler geliştirmek için tasarlanmış kurslarda kullanılır ("kursları gerçekleştir" olarak da bilinir).

> Konu analizi, öncelikle bilgi vermek veya daha geniş eğitim hedeflerine ulaşmak için tasarlanmış kurslar için uygundur (ayrıca “bilgi kursları” olarak da bilinir).

Sonuç olarak, öğrenciler yeni bilgileri günlük pratiklerine daha iyi entegre edebilirler.

Görev analizi dört ana adımdan oluşur:

1. Adım: Görevleri tanımlama

Adım 2: Görevlerin sınıflandırılması

Adım 3: Görevleri bölmek

4. Adım: Gerekli bilgi ve becerileri belirleme

Bu adımları en iyi şekilde gerçekleştirmek veya bu yönergeleri uygulamak için gereken bilgi ve becerileri belirleyin.

Konu analizi

Görev analizi genellikle bir konu analizi yapılarak tamamlanır. Kursun öncelikle, iş performansını arttırmaktan daha geniş bir bilgi vermesi veya eğitim hedeflerine ulaşması amaçlanıyorsa, İçerik Tasarlayıcısı görev analizini atlayacak ve dersin ana konularını ve alt konularını tanımlamak için doğrudan bir konu analizi gerçekleştirecektir.

Konu analizi hedefliyor:

> ders içeriğini tanımlayın ve

> içerik öğelerini sınıflandır.

Kurs içeriğini tanımlama

Örneğin, “İklim değişikliği ve gıda güvenliği” başlıklı bir kursta, İçerik Tasarlayıcısından kurs için ana içerik kategorilerini tanımlamasını isteyebilir, örneğin:

> İklim değişikliği ve etkileri; ve

> İklim değişikliğinin gıda güvenliğine etkileri

3.4 TANIM ÖĞRENME HEDEFLERİ

Görev ve konu analizlerinde tanımlanan görevlere ve içerik öğelerine bakarak, genel ders hedefini daha spesifik öğrenme hedeflerine dönüştürmek mümkündür. Öğrenme hedefleri, her öğrenme biriminin beklenen sonucunu tanımlar. Örneğin, öğrenciler bir prosedürün adımlarını ezberleyebilecekler mi veya gerçekten bunu gerçekleştirebilecekler mi?

Öğrenme amacı nedir?

Öğrenme amacı, öğrenci tarafından edinilecek bir yetkinlik veya performans yeteneğini tanımlayan bir ifadedir. Kursun yanı sıra her bir etkinlik için hedefler belirtilmelidir.

Bu bilgiden, aşağıdaki öğrenme hedeflerini geliştirebiliriz:

> Mantıklı ve ikna edici bir mesaj oluşturun.

> Alaka kavramını açıklayın.

> Fizibilite kavramını açıklar.

> Bir mesajın öğelerini tanımlayın (mevcut durum, sorun, sorular, gereken cevap).

> Tutarsız verilerden tutarlı olanı ayırt eder.

> Kısalık kavramını açıklar.

Öğrenme hedefleri iki ana unsuru birleştirir:

> beklenen performans seviyesi (“tarif etmek” veya “açıklamak” gibi bir eylem fiili aracılığıyla); ve

> öğrenme içeriği (yani “bir gıda güvenliği bilgi sisteminin temel amaçları” gibi öğrenilmesi gereken bilgi türü veya becerileri). Bloom’un bilişsel alanın taksonomisine göre, öğrenme hedefleri en düşük performans seviyesinden (hatırla) en yüksek seviyeye (yarat) kadar değişen altı farklı bilişsel performans türü anlamına gelebilir.

3.5 DERS SEVİYESİNİ TANIMLAMA

Bir kursu yapılandırırken öğrenme hedefleri nasıl sıralanmalıdır? Ders sırasını tanımlamak için kullanılan yöntemlerden biri ön şart yöntemidir. Bu yöntem, bir öğrenme hedefleri hiyerarşisini kullanır, ilk önce diğer tüm beceriler için ön koşul gibi görünen becerileri öğretir. Görev sonuçlarını ve konu analizlerini kullanarak öğrenme hedefleri arasında bir hiyerarşi oluşturmak mümkündür.

Kişisel öğrenme yolları

Dersi modüler bir yaklaşım kullanarak geliştirmek, farklı bireysel ilgi alanlarına ve öğrenme gereksinimlerine cevap veren bir dizi kişisel öğrenme yolunun tanımlanmasına izin verir. Görev analizi, öğrencilerin ihtiyaçları ile belirli kurs öğeleri arasında bir bağlantı kurulmasına yardımcı olur. Bu, öğrencilerin ana kurs altında bir seans alt grubu seçmelerini sağlar. Giriş testleri veya görevle ilgili sorular, ilgili ders öğelerinin doğru altkümesini belirlemelerine yardımcı olmak için öğrencilere sunulabilir.

4.1 TANIM TALİMATI YÖNTEMLERİ

Kurs yapısı tanımlandıktan sonra, İçerik Tasarlayıcısı belirli bir e-öğrenme kursu için en iyi yöntem ve teknik karışımını önermelidir. Bir e-öğrenme kursunun tasarımı, aşağıdaki öğretim yöntemlerinin bir birleşimini kullanmayı içerecektir:
> Açıklayıcı yöntemler - yeni bilgilerin “emilimini” vurgulamaktadır. Anlatım yöntemleri sunumlar, vaka çalışmaları, çalışılmış örnekler, gösteriler içerir.
> Uygulama yöntemleri - öğrencilerin işlemsel ve ilke esaslı görevleri yerine getirmek ve yeni bilgiler oluşturmak için kullandıkları aktif süreçleri vurgulayan. Uygulama yöntemleri, gösteri-uygulama yöntemi, iş yardımları, vaka temelli veya senaryo temelli alıştırmalar, rol oynama, simülasyonlar ve ciddi oyunlar, rehberli araştırma, proje çalışmasıdır.
> İşbirlikçi yöntemler - öğrenmenin sosyal boyutunu vurgulayan ve öğrenenleri bilgiyi paylaşan ve işbirliğine dayanan bir şekilde işleyen öğrencilerle meşgul. Bunlar çevrimiçi rehberli tartışmaları, işbirlikçi çalışmaları ve akran eğitimlerini içerir.

Öğretim yöntemleri

Her yöntem, farklı türdeki medya ve iletişim araçları kullanılarak farklı formatlarda teslim edilebilir. Örneğin, bir sunum bir Power Point dosyası olarak veya kaydedilmiş (veya canlı) bir video sunumu olarak sunulabilir. Çevrimiçi bir tartışma, bir tartışma forumunda veya bir Skype araması aracılığıyla gerçekleştirilebilir. Teslim biçimleri, öğrenciler, teknolojik ve organizasyonel kısıtlamalar (örneğin bütçe) ve uygun zamanla ilgili ek faktörlere göre seçilir.

Açıklayıcı yöntemler
Web semineri ve sanal sınıf
Uygulama yöntemleri

4.3 İYİ UYGULMALAR

Eşzamansız ve eşzamanlı öğrenme ve ortak çalışma araçlarından yararlanarak, belirli ihtiyaçları karşılayan e-öğrenme çözümlerini tanımlamak mümkündür. Bazı iyi uygulamalar şunlardır:

> Yapılandırılmış ve geçici çözümleri birleştirme

> Yerelleştirme

> İndirmelere izin verilmesi

> Asenkron kurslar

4.4 DEĞERLENDİRME STRATEJİSİNİ TANIMLAMA

Bir diğer önemli karar, kursunuzun değerlendirme stratejisiyle ilgilidir. Bunun tasarım aşamasından düşünülmesi çok önemlidir. İlk önce, değerlendirmenin amacını belirlemelisiniz. Amaç şunlar olabilir: uygulamadan önce onu geliştirmek için kursun kalitesini kontrol etmek (biçimlendirici değerlendirme); Kursun uygulanmasından hemen sonra eğitim ve öğrenimin etkinliğini ölçmek (doğrulayıcı değerlendirme); veya hala geçerli olup olmadığını veya değiştirilmesi gerekip gerekmediğini görmek için eski bir kursu değerlendirin. Daha sonra, öğrencilerin ilerlemelerini değerlendirmek ve / veya sertifika sağlamak isteyip istemediğinizi tanımlamanız gerekecektir. Bu, kursa dahil edilecek değerlendirme testlerinin seçimini de etkileyecektir. Aslında, kurs başlamadan önce, kursun belirli bir noktasında (örneğin orta değerlendirme) ve / veya tüm kursun tamamlanmasından sonra öğrencilerin bilgi ve becerilerini değerlendirmek isteyebilirsiniz.

Daha önce belirtildiği gibi, değerlendirme testlerinin öğrenme hedefleriyle aynı hizada olmasını sağlamak önemlidir. Bu nedenle, her test birimi için öğrenme hedeflerinin tanımlanmasından hemen sonra, değerlendirme testlerinin projenin ilk aşamalarından hazırlanmasına başlanması tavsiye edilir.

4.5 ÖZETLE

> Kimlik, belirli öğrenme ihtiyaçlarını karşılamak için en iyi e-öğrenme yöntem ve formatlarını önermelidir. Teknolojik ve kaynak kısıtlamalarına özel dikkat gösterilmelidir.

> Öğrenme hedefleri, kendi kendine tempolu interaktif dersler, vaka tabanlı veya operasyonel simülasyonlar, çevrimiçi tartışmalar, işbirlikçi aktiviteler, sanal sınıflar, değerlendirme testleri ve anketler gibi çok çeşitli öğrenme yöntemleriyle gerçekleştirilebilir.

> Metin, grafik, animasyon, ses, fotoğraf ve video dizileri gibi e-öğrenme içeriği oluşturmak için farklı medya öğeleri kullanılabilir. Doğru medya karışımının seçimi, öğretim yaklaşımına olduğu kadar teknolojik ve kaynak kısıtlamalarına da bağlıdır.

> Çevrimdışı ve çevrimiçi, eşzamanlı veya eşzamansız yaklaşımlar arasında karar verirken, öğrenciyle ilgili faktörleri (örneğin, teknik uzmanlıkları ve uygun zamanları) ve teknik yönlerini (örn. Donanım ve yazılım gereksinimleri ve İnternet bağlantısının hızı) dikkate almak önemlidir.

> Genel değerlendirme stratejisi ve öğrencilerin ilerlemesini değerlendirme yöntemleri aynı zamanda tasarım aşamasının bir parçası olarak tanımlanmalıdır.

Kaynak:

E-learning methodologies - A guide for designing and developing e-learning courses, 3. Identifying and organizing course content ve 4. Defining instructional, media, evaluation and delivery strategies, Sayfa:27-56. (http://www.fao.org/docrep/015/i2516e/i2516e.pdf‎)

Ornek proje analizi from inci yilmaz

27 Şubat 2019 Çarşamba

UZE 507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi Hafta 03: e-Öğrenme Malzemeleri Geliştirme Süreci: Okumalarım

e-Ogrenme Malzemesi Gelistirmede Addie Sureci from inci yilmaz

Tarih boyunca eğitimde içinde bulunulan dönemin

teknolojilerinden yararlanılmıştır. Eğitimde teknoloji,

hem eğitimin yönetiminde hem de uygulanmasında

kullanmıştır. Eğitim kurumlarının yönetiminde, eğitim

sürecinde görev alan eğiticiler ve yöneticiler bireysel

boyutta kişisel bilgi yönetimi, genel amaçlı uygulama

yazılımları ve özel amaçlı uygulama yazılımlarından

yararlanırlar. Eğitimi kurumsal boyutta yönetmek

amacıyla okul yönetim sistemleri kullanılır. Okul

yönetim sistemleri hem kurumun işleyişi ile ilgili

bilgilerin yönetimini, hem de öğrenciler, ders verenler

ve velilerle ilgili ilgi akışını ve erişimini sağlar.

Ülkemizde okul yönetim sistemleri merkezi hale getirilmiş

ve Milli Eğitim Bakanlığına ait e-Okul sistemi tüm eğitim

kurumları için bu hizmeti vermeye başlamıştır. Eğitimin

ülke çapında yönetimini desteklemek amacıyla ulusal

boyutta eğitim yönetim sistemleri geliştirilmiştir.

Ülkemizde Milli Eğitim Bakanlığına ait MEB Bilişim

Sistemi (MEBBİS) bütün öğretim kurumlarına ait bilginin

yönetimine olanak sağlamaktadır. Günümüzde sınıflarda

eğitime destek veren teknolojilerin başında bilgi

teknolojileri gelmektedir. Bilgi teknolojileri

bilgisayarlar, girdi-çıktı birimleri, depolama aygıtları,

bilgisayar ağları ve yazılımlardan oluşmaktadır. Bilgi

teknolojileri bilginin çoklu ortam biçiminde işlenmesine

olanak sağlamaktadır. Başlıça çokluortam türleri metin,

görüntü, ses, video, canlandırma ve etkileşimdir. Son

yıllarda bilgi teknolojileri bünyesinde geliştirilmiş

ses tanıma, görüntü tanıma, arttırılmış gerçeklik,

dokunmatik yüzeyler, hareket yakalama ve çok sensörlü

mobil cihazlar gibi ileri teknolojiler de günlük

kullanıma girmeye başlamışlardır. Bilgisayarların

öğretme ve öğrenmede kullanımının başlıca alanları

temel bilgisayar eğitimi, bilgisayar destekli

değerlendirme, alıştırma yazılımları, başvuru kaynakları,

öğretici yazılımlar, benzetim yazılımları ve eğitsel

oyunlardır. Teknoloji destekli sınıflarda kullanılan

görsel ve işitsel teknolojilerin arasında projektörler,

ses ve video sistemleri, televizyonlar, etkileşimli

tahtalar, dokunmatik ekranlar, çizim tabletleri, ses

kayıt cihazı, fotoğraf makinesi, video kamera, tarayıcı,

yazıcı ve internet erişimi bulunmaktadır. Sınıf yönetim

sistemleri bilgisayar laboratuvarlarını yönetme, ekran

paylaşma ve kullanıcıları izleme amacıyla kullanılırlar.

Günümüzde EBA projesi sınıfta teknoloji kullanımı konusunda uygulamaya konulan kapsamlı bir projedir. Uzaktan eğitim

teknoloji desteği ile uygulanabilir bir eğitim biçimidir.

Başlıca uygulamaları internet ortamında öğretme ve öğrenme,

etkileşimli ve etkileşimsiz içerik sunumu, eşzamanlı ve

eşzamansız iletişim, internet ortamında değerlendirme ve

mobil öğrenme gibi teknolojileri içeren e-Öğrenme ile

sanal sınıf yazılımları, görüntülü ve sesli iletişim,

içerik sunumu, ekran paylaşımı ve oylama gibi teknolojileri

içeren sanal sınıflardır. Uzaktan eğitimde eğitimi

yönetmek amacıyla öğrenme yönetim sistemleri (ÖYS)

kullanılır. ÖYS dersin uygulanması ve öğreticiler ile

öğrenciler arasındaki eğitsel iletişimi için gerekli

altyapıyı barındırır. Başlıca örrneği Anadolu Üniversitesi

Uzaktan Eğitim Programlarında kullanılmaktadır. e-Öğrenme

sistemlerinin tasarlanması ve geliştirilmesi için analiz,

tasarım, geliştirme, uygulama ve değerlendirme aşamaları

uygulanır. Analiz aşamasında öğretim ve öğrenme

gereksinimlerinin analizi gerçekleştirilir. Tasarım

aşamasında tasarım ve geliştirme ekibi oluşturulur,

öğretme ve öğrenme hizmetleri tasarlanır, e-öğrenme

içeriği ile ölçme değerlendirme süreci tasarlanır.

Geliştirme aşamasında eğitim materyali şablonu hazırlanır,

dijital öğeler üretilir, etkileşim ve eşzamanlılaştırma

gerçekleştirilir, öğretim materyali paketlenir, kılavuzlar

hazırlanır. Eğer proje kapsamında geliştirme olanağı yoksa

yazılım, başvuru kaynakları, web sunucusu, içerik yönetimi

hizmetleri, e-öğrenme içeriği dışarıdan temin edilir.

Sistemin uygulamaya konulması aşamasında akademik ve teknik

denetim, yayınlama, pilot deneme, eğiticilerin eğitimi,

dersin ve ölçme-değerlendirmenin uygulanması sağlanır.

Değerlendirme aşamasında kullanıcı deneyimlerinin

değerlendirilmesi ve eğitsel değerlendirme gerçekleştirilir.

Açıköğretim Fakültesi Bilgisayar Destekli Eğitimi Birimi

açıköğretim e-öğrenme hizmetlerinin tasarımının ve

geliştirilmesinin gerçekleştirildiği bir merkezdir.

E-öğrenme belirli durumlarda kuruluşlar için uygun bir

seçenek olarak görülür. Örneğin, coğrafi olarak dağılmış

birçok öğrenciye ulaşma ihtiyacı olduğunda, dezavantajlı

kesimler söz konusu olduğunda. Kendi kendine hızlı bir

e-öğrenme kursunda, öğrenciler kurs materyallerini istedikleri

zaman çalışabilirler. İstedikleri zaman, istedikleri kadar öğrenirler. Bu, öğrencilerin bir dizi etkileşimli veya
etkileşimsiz materyallere erişebilmesini gerektirir.
Kolaylaştırıcı veya e-eğitmen tarafından yönlendirilen
e-öğrenme belirli bir zamanda gerçekleşir ve genellikle
bireysel çalışmayı tartışmalar veya grup çalışması gibi
işbirlikçi etkinliklerle bütünleştirir. Basite indirgenmiş, kolaylaştırıcı /e- eğitmen eşliğinde bir
e-öğrenme kursu, öğrencilerin eğitmenlerle ve diğer

katılımcılarla iletişim kurmasını sağlayan iletişim
araçlarını kullanır. Araçlar, e-posta veya tartışma
grupları gibi senkronize edilemez, ayrıca sohbet ve
sesli konferans gibi senkronize olabilir. Hem
kolaylaştırılmış hem de kendi kendine e-öğrenme
etkinlikleri ve içeriği, öğrenme programının etkinliğini
sağlamak için bir takım kalite standartlarına uymalıdır.
Karma bir yaklaşımda, e-öğrenme oturumları çeşitli
yaklaşımlar kullanarak yüz yüze geleneksel etkinliklerle bütünleştirilebilir. E-öğrenmeyi geliştirmek için bir
dizi faaliyet gereklidir. Öğretim tasarımı için ADDIE
modeline göre, beş ana aşamada gruplandırılabilir:

1) Analiz,

2) Tasarım,

3) Geliştirme,

4) Uygulama

5) Değerlendirme.

Sürecin farklı aşamalarında genellikle aşağıdaki rollere ihtiyaç
vardır (ancak bazıları tek bir iş profilinde birleştirilebilir): proje yöneticisi; öğretim tasarımcısı; konu uzmanı; çevrimiçi yönetici; E-öğretmen / kolaylaştırıcı; web geliştirici; medya editörü; teknik destek uzmanları. Hem e-öğrenme materyali
oluşturmak hem de öğrenicilere erişilebilir hale getirmek için

teknolojiye ihtiyaç vardır. Büyük projeler, öğrencilerin etkinliklerini izlemek ve yönetmek ve e-öğrenme içeriğini
yönetmek için bir LMS veya başka tür bir öğrenme platformunun

kullanılmasını gerektirebilir.

Okumalar

M.E. Mutlu, A. Hakan (Ed.), Eğitim Biliminde Yenilikler (Eğitimde Yeni Teknoloji Kullanımı), 178-205 pp., Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, ISBN:978-975-06-1453-8, 2013 (https://meminmutlu.files.wordpress.com/2018/07/egitim_bilimlerinde_yenilikler1.pdf) (Ünite 7: Eğitimde Yeni Teknoloji Kullanımı bölümü okunacak, ünitenin "e-Öğrenme Sisteminin Tasarlanması ve Geliştirilmesi" bölümü daha sonraki İngilizce kaynaktan yararlanırken kavramlarla Türkçe dilinde tanışma olanağı sağlayacaktır, Sayfa: 195-199)
E-learning methodologies - A guide for designing and developing e-learning courses, Part I – Introduction, Sayfa: 7-26. (http://www.fao.org/docrep/015/i2516e/i2516e.pdf‎)

25 Şubat 2019 Pazartesi

UZE 507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi Hafta 02: e-Öğrenmeye Giriş ve Kişisel Öğrenme Ortamı Oluşturma: Okumalarım

E ogrenme from inci yilmaz

E ogrenme

1. UZE507 e-Öğrenme Malzemelerinin Geliştirilmesi Dersi
Anadolu Üniversitesi
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Uzaktan Eğitim Anabilim Dalı
Uzaktan Öğretim Bilim Dalı (Online)
2. E-ÖĞRENME
 e-Öğrenme öğretme ve öğrenme süreçlerinde elektronik teknolojilerin kullanımının genel adıdır.
“e- Öğrenme” kelimesi ilk kez 1999 yılında eğitimde internetin, etkileşimli ve elektronik ortamların
kullanılmasını ifade etmek amacıyla kullanılmıştır. e- Öğrenmenin gelişimi kitle iletişim teknolojilerine
dayalı dönem, bilgisayara dayalı dönem, internete dayalı dönem ve mobil teknolojiler dönemi olmak
üzere dört aşamada ele alınabilir.
3. E-ÖĞRENMENİN BİLEŞENLERİ
 e-Öğrenmenin uygulandığı süreçler ele alındığında kullanılan teknolojiler içerik, etkileşim ve
değerlendirme olmak üzere üç temel ögeye yönelik olarak gruplandırılabilir.
 İçerik: Ders Programı, Ders Notları, Öğretici Ders Yazılımı, Podcast, Benzetim Yazılımları, Eğitsel Oyunlar, Sözlük, Ansiklopedi, Harita ve Görüntü Kaynakları, Açık Eğitsel Kaynaklar.
 Etkileşim: a) Eş Zamanlı iletişim Araçları : Sohbet odaları ve anlık mesajlaşma
yazılımları, Video konferans, Web konferans sistemleri, 3B Sanal uzaylar. b) Eş Zamansız iletişim
Araçları : Forumlar/tartışma panoları, Blog siteleri, Microbloglar, Wiki siteleri, Sosyal yer imleri, RSS
okuyucuları, Öğrenen - İçerik Etkileşimi.
 Değerlendirme: a) Online Sınavlar : e-Portfolyo, e-Ödev, Grup Çalışması, Online Sözlü Sınavlar.
b) Tartışmalara Katılım.
4. SANAL ÖĞRENME
a) Öğrenme Yönetim Sistemleri:
 Öğreticinin bulunmadığı e-Öğrenme uygulamaları
 Ö¤reticinin sınırlı katıldığı e-Öğrenme uygulamaları
 Öğreticinin yoğun olarak katıldığı uygulamalar
b) Sanal Öğrenme Ortamları
5. AÇIK KAYNAKLAR
 Özgür ve Açık Kaynak Yazılımları : 1983’de Richard Stallman tarafından başlatılmıştır ve halkın kısıtlama olmadan kullanabileceği, yeniden düzenleyebileceği ve kısıtsız ya da düşük kısıtla tekrar dağıtabileceği yazılımları özgür yazılım olarak tanımlamıştır.
 Açık Eğitsel Kaynaklar : Açık kaynak hareketi sadece yazılım dünyasında kalmayarak, toplumun ve ekonominin her alanına yayılmıştır. Bunların başında eğitim dünyası gelir. Bir açık lisans altında yayınlanan ve öğrenme, öğretme ve araştırma gibi etkinliklerde ücretsiz olarak kullanılabilen dijital eğitsel kaynaklara açık eğitsel kaynaklar (AEK) adı verilmektedir
 Açık Erişim Hareketi : Açık erişim hareketi hakemli akademik dergi makalelerine internet üzerinden kısıtlanmadan erişim sağlamayı amaçlayan bir harekettir. Zamanla akademik tezleri ve akademik kitapları da kapsayacak şekilde genişletilmiştir.
6. e-ÖĞRENME 2.0
 Sosyal Öğrenme : Formel öğrenme, dersler, sınıflar ve okullarda gerçekleşen, öğrenenlere derece, diploma ya da sertifika vermeyi amaçlayan, yüksek ölçüde yapılandırılmış ve kurumsal bir kimliği olan bir öğrenme biçimidir.
 Kişisel Öğrenme Ortamları : Kişisel öğrenme ortamları kişilerin kendi öğrenme süreçlerini kendilerinin yönetmelerine olanak sağlayan sistemlerdir.
7. KİŞİSEL ÖĞRENME ORTAMLARI
 e-Öğrenme süreçlerinin uygulanmasında kullanılan Öğrenme Yönetim Sistemleri (ÖYS) ve Sanal Öğrenme Ortamları (SÖO)'nın öğrencilerin dersle ya da kurumla bağlantılarının kesilmesi sonucunda alıştıkları öğrenme ortamlarını kaybetmeleri nedeniyle özellikle yaşam boyu öğrenme, biçimsel olmayan öğrenme, özdüzenlemeli öğrenme gibi alanlarda yetersiz kaldığı gözlenmiştir. Bu sorunu gidermek amacıyla öğrencilerin kendi öğrenme amaçlarını kendilerinin belirlemelerine, bu amaçlara erişmek için gerekli öğrenme ortamlarını ve süreçlerini kendilerinin tasarlayıp yönetmesine ve öğrenme için başkalarıyla iletişim kurmalarına olanak sağlayacak altyapı önerileri geliştirilmiş ve bu çalışmalar sonucunda Kişisel Öğrenme Ortamı kavramı ortaya çıkmıştır.
8. ÖĞRENME YÖNETİM SİSTEMİ İLE KİŞİSEL ÖĞRENME ORTAMININ KARŞILAŞTIRILMASI
 Kişiselleştirme: Öğrenme yönetim sistemleri bireyler için standart bir yapı sunarken, kişisel öğrenme ortamları her birey tarafından kendi gereksinimleri ve öncelikleri doğrultusunda farklı tasarlanırlar.
 Biçimsel olmayan öğrenme ve yaşam boyu öğrenme desteği: Öğrenme yönetim sistemleri genellikle bir kurumun denetiminde ve yönetiminde, bir ders süresinde biçimsel öğrenme için kullanılırken, kişisel öğrenme ortamlarının sahipleri bireylerdir ve ağırlıklı olarak biçimsel olmayan öğrenme ve yaşam boyu öğrenme amacıyla her hangi bir süreyle kısıtlanmaksızın kullanılabildiği gibi biçimsel öğrenmeyi desteklemek amacıyla da kullanılabilir.
 Açıklık ve merkezi olmayan yapı: Öğrenme yönetim sistemleri enformasyonu kapalı sınırlar içerisinde ve merkezi bir ortamda tutarken, kişisel öğrenme ortamı kurumsal sınırların dışına çıkarak açık enformasyon kaynaklarına erişmeye ve enformasyonu başkalarıyla paylaşmaya olanak sağlarlar.
 Aşağıdan yukarıya yaklaşım: Öğrenme yönetim sistemlerin bilginin öğreticilerden öğrenenlere doğru akması öngörülürken, kişisel öğrenme ortamlarında bilgi akışı öğrenenlerin gereksinimleri ile yönlendirilir ve denetlemekten daha çok paylaşıma dayalıdır.
 Bilgiyi çekme: Öğrenme yönetim sistemleri “bilgiyi itme” modelini uygulayarak, içeriği öğrenciye sunarlar ve öğrencinin öğrenmesini öngörürler. Kişisel öğrenme ortamlarında ise öğrenenlerin bilgi kaynaklarından kendi özel gereksinimlerini karşılayacak bilgiyi getirmelerine dayalı olan “bilgi çekme” yaklaşımı etkindir.
 Ekolojik öğrenme: Öğrenme yönetim sistemleri bünyesinde oluşturulan gruplar/topluluklar kapalı, sınırlı, hiyerarşik ve kurum tarafından denetlenen yapılar iken, kişisel öğrenme ortamlarıyla oluşturulan gruplar/topluluklar açık, dağıtılmış, ayrık, gelişen, kendi kendine organize olan ve öğrenenin denetimi altındaki ağlardır.
9. KİŞİSEL ÖĞRENME ORTAMINDAKİ ETKİNLİKLER VE ARAÇLAR
Etkinlik Kullanılabilecek Araçlar: İnternete erişim Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome
Öğrenme sürecini planlama: Google Calendar, Google Goals, Tasks ToDo List eklentileri
Günlük notlar ve fikirleri kaydetme: Evernote, Springpad Bilgiyi arama Google Search, Google Blog Search
Bilgi kaynaklarına erişme : Wikipedia, Google Scholar, Google Books, Google News, MIT OpenCourseware, Open University Open Learn, TÜBA ADM, iTunesU, YouTube Edu, Flickr, SlideShare, Scribd,
10. Etkinlik Kullanılabilecek Araçlar
Bilgiden haberdar olma :Google Reader, Google Alerts
Belge oluşturma: Google Docs, Google Drive, Microsoft SkyDrive, Gliffy, Prezi
Belge saklama: Google Drive, Microsoft SkyDrive, Dropbox
Birlikte çalışma: WikiSpaces, pbWorks
Birebir ağ oluşturma: Twitter, Facebook, LinkedIn, Google+
İletişim kurma: Gmail, Google Talk, Microsoft Live Messenger, Skype
Bilgi kaynaklarını paylaşma: Delicious, Diigo
Bilgiyi yayınlama / paylaşma: Blogger, Facebook, Google+, Twitter, Youtube, Flickr, Picassa, SlideShare, Scribd
11. KİŞİSEL ÖĞRENME ORTAMI VE BLOOM’UN TAKSONOMİSİ
Anahtar Terimler:
Dijital Dünyadaki Fiiller: Yaratma, Programlama, Film çekme, Canlandırma, Blog yazma, Video günlüğü yayınlama, Karıştırma, Harmanlama, Wiki yayınlama, Yayıncılık, Video yayınlama, Ses yayınlama, Yapım/yönetim Değerlendirme Blog/ video günlüğü yorumlamak, gözden geçirmek, moderasyon yapmak, birlikte çalışmak, ağ kurmak, yansıtmak, alfa ya da beta testi gerçekleştirmek Çözümleme Bir araya getirmek, bağlantı oluşturmak, tersine mühendislik, sistemi parçalara ayırmak, zihin haritası oluşturmak, doğrulama yapmak Uygulama Çalıştırma, kurma, oynatma, işletme, kırma, yükleme, paylaşma, düzeltme, Wiki güncelleme Anlama İleri arama, mantıksal arama, blog gazeteciliği, twitleme, sınıflandırma ve etiketleme, yorum yapma, alıntı yapma, üye olma Hatırlama Maddeleme, üstünü çizerek vurgulama yer imleme, sosyal ağa katılma, sosyal yer imleme, beğenilenleri işaretleme, arama, internette arama
12. YÖNTEM
a) Açıköğretim Sistemi:
Açıköğretim Sistemi 1982 yılında Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi adıyla oluşturulmuştur.
b) Programlara Kayıt Yaptırma Biçimleri ve Öğrenci Profili Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi değişik kaynaklardan öğrenci kabul etmektedir:
 ÖSYM
 Dikey Geçiş
 İkinci Üniversite
 Yatay Geçiş
 Lisans Tamamlama
13. AÇIKÖĞRETİM EĞİTSEL KAYNAKLARI
2000’lerin başından itibaren açıköğretim öğrencilerine internet üzerinden sunulan eğitsel içerik ve hizmetler giderek çeşitlenmiş ve artmıştır.
 Etkileşimli e-Kitap, öğrenenlere video, ses ve animasyonlar ile zenginleştirilmiş interaktif bir öğrenme ortamı sunmaktadır.
 e-Öğrenme Malzemeleri öğrenenlerin bireysel ders çalışma faaliyetlerini yönlendirmeyi amaçlamaktadır. Her dersin her bir ünitesi için hazırlanan konu anlatımlarına, sunumlara, alıştırma sorularına ek olarak öğrenme sürecine katkı sağlayabilecek web bağlantıları, belgeseller vb. dış kaynaklar bir etkinlik listesi biçiminde öğrenenlere sunulmaktadır.
 Açıköğretim e-Öğrenme Portalı kapsamında sunulan deneme sınavları (e-sınav), Açıköğretim öğrencilerinin resmi sınavlar öncesi kendilerini denemeleri ve başarı durumlarını gerçeğe yakın biçimde ölçmeleri amacıyla tasarlanmış bir e-öğrenme ortamıdır.
 Açıköğretim e-Öğrenme Portalında 2000 yılından günümüze Açıköğretim Sistemindeki bütün sınav soruları ve yanıt anahtarları yayınlanmaktadır.
14. AÇIKÖĞRETİMDE ETKİLEŞİM
a) Öğrencilerin Öğreticilerle Etkileşimi:
 e-seminer
 e-mail
 Tartışma forumu
b) Açıköğretim Sosyal Medyası:
 https://www.facebook.com/anadoluuniversitesi
 https://www.facebook.com/aofelrnportal
 https://twitter.com/Anadolu_Univ
 https://twitter.com/aofelrnportal
 http://www.youtube.com/user/TRTOkul
 http://facebook.com/trtokul
 http://twitter.com/trtokul
15. AÇIKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNE AİT KİŞİSEL ÖĞRENME ORTAMI İÇİN BİR ÇERÇEVE ÖNERİSİ
 DIY (do it yourself) yaklaşımı:
DIY (do it yourself) yaklaşımına göre öğrenciler alışık oldukları ve kullanım becerisine sahip oldukları Web 2.0 araçlarını gevşek bir biçimde bir arada kullanarak öğrenme etkinliklerini gerçekleştireceklerdir. Zamanla değişen teknolojilere uyum sağlayarak kişisel öğrenme ortamlarını güncelleyeceklerdir.
16. ÇERÇEVENİN YAPISI
Uygulanan yaklaşım öğrenenlere kişisel öğrenme ortamlarını oluşturma, kullanma ve sürdürme becerilerinin aşamalar halinde kazandırılmasıdır. Buna göre önerilen çerçeve aşağıdaki aşamaları içermektedir:
 Başlangıç kişisel öğrenme ortamının oluşturulması: Bu aşamada öğrenene başlangıç olarak kullanabileceği araçların seçenekleri sunulacaktır.
 Kişisel öğrenme ortamının geliştirilmesi: Bu aşamada öğrenene kişisel öğrenme ortamlarında gerçekleştirebileceği etkinliklere ait bilgiler verilir ve bu etkinlikleri başkalarından destek almadan kendi başına gerçekleştirebileceği araçlarla tanıştırılır. Öğrenen adım adım kişisel öğrenme ortamını geliştirir.
 Kişisel öğrenme ortamının kullanılması: Bu aşamada öğrenen kişisel öğrenme ortamını öğrenme becerilerini en alt düzeyden en üst düzeye doğru geliştirecek şekilde kullanmaya başlaması için yönlendirilecektir. Bu amaçla Bloom’un dijital taksonomisinin Açıköğretim Sistemi için uyarlanmış şeklinden yararlanılacaktır.
 Kişisel öğrenme ortamının sürdürülmesi: Bu aşamada kişisel öğrenme ortamının bir ders, bir dönem ya da bir program tamamlandığında sona erdirilmemesi, öğrenene gelecekteki diğer biçimsel öğrenme süreçlerinin yanı sıra şu andaki biçimsel olmayan öğrenme süreçlerinde de etkin biçimde kullanma deneyimi kazandırılması sağlanacaktır.
 Daha ilerisi için yönlendirme: Çerçevenin bu aşamasında öğrenenlerin kişisel öğrenme ortamlarını bir kişisel araştırma ortamına dönüştürmeleri için yön çizmeleri sağlanacaktır.
17. Okumalar
- M.E. Mutlu, Ö. Yılmazel (Ed.), e-Öğrenme Ünitesi, Temel Bilgi Teknolojileri II Ders Kitabı, 98-122 pp., Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, ISBN:978-975-06-1647-1, 2013 ("Ünite 5: e-Öğrenme" bölümü okunacak.)(https://meminmutlu.files.wordpress.com/2018/07/temel_bilgi_teknolojileri_ii1.pdf)
- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlarna-giris.html
- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortam-nedir.html
- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlar-2001-2006.html
- Mutlu, M.E. (2014). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrencileri İçin Bir Kişisel Öğrenme Ortamı Çerçevesi, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Journal of Research in Education and Teaching Cilt: 3 Sayı: 3, 119-134 pp, Ağustos 2014, ISSN: 2146-9199 (http://www.jret.org/FileUpload/ks281142/File/11.mutlu.pdf)